Türkiye zamanında ‘Üç-beş çapulcu’ diye önemsemediği terör belasıyla
neredeyse 30 yıldır uğraşıyor.
Sonuç?
‘Üç-beş çapulcu’ bugün ‘Birkaç bin çapulcu’ oldu!
400 milyar dolara yakın para harcandı!
Hayatlarının baharında binlerce fidan yitirildi!
Terörün yarattığı şiddet iklimi yüzünden doğu ve batı arasındaki fark
her anlamda açılmaya devam etti, ediyor!
*
Sebep?
1999’da Öcalan’ın yakalanmasından sonra izlenen yanlış iç ve dış politikalar,
Türkiye’nin kaçırdığı trenler, anlık galeyanlarımızın PKK’ya sponsor olarak dönüşü, vesaire...
*
Sonuç?
Yine şehit haberleri...
Eskiden vurup kaçarken, bugün ordumuzla cephe savaşına girmeye
cüret edebilen bir terör örgütü...
Yol kesmeler, kimlik kontrolleri...
Kandil’de odalar birliği toplantısı yapacak kadar farklı meslekten kaçırılan insanlar:
İşçi, asker, polis, şoför, çiftçi, siyasetçi...
Ve en nihayetinde kaçırılan bir milletvekili!
*
Hale bakar mısınız?
Gözümüzün önünde böyle bir resim dururken koskoca Meclis,
Türkiye’nin bu en önemli meselesini görüşmek için zahmet edip bir araya bile gelmiyor.
Neymiş efendim: “Böyle bir tablo örgütün hoşuna gidermiş!”
Bu Meclis ne zamandan beri kararlarını terör örgütlerinin tepkilerine göre vermeye başladı?
Ayrıca, teröristin değil milletin ruh haline bakın: Yangın var yangın!
*
Belli ki Ankara’dan bakınca savaş beyefendilere psikolojik gibi duruyor...
Oysa işin psikolojik boyutu çoktan geçildi.
Ne koymuş ne arıyorsunuz?
Adam milletvekili kaçırıyor, sorguluyor kendince yargılayıp serbest bırakıyor...
Kaldı ki psikolojik, sosyolojik, neyse ne sonuçta canlar gidiyor.
Bir değil, bin değil!
*
Anlayın artık bu mesele her defasında aynı sözleri söylemekten,
aynı tepkileri vermekten vazgeçmedikçe çö-zül-me-ye-cek!
‘Terörist’ öldürerek terör bitmiyor.
Ve akan kan sadece vampirleri mutlu ediyor!