1 Mayıs İşçi Bayramı’nın bayrağı hangisidir?
İşçi Bayramı genellikle, çalışanların taleplerinin yazılı olduğu pankartlar ve kutlamalara katılan parti, sendika ve diğer kuruluşların bayrak-flamaları ile kutlanır.
Bu nedenle kutlamalarda kırmızı ile işçi tulumunun rengi olan mavi hakimdir.
Avustralya’da 156 yıl önce başlayan 8 saatlik iş günü talebinin 126 yıl önce ABD’de büyük gösterilerle ayaklanmaya dönüşmesinin ardından, 1889 yılında 2. Enternasyonal 1 Mayıs’ı işçi sınıfının birlik ve dayanışma günü olarak kabul etmiştir.
Kapitalizmin en gelişmiş olduğu ülkelerdeki işçi sınıfının bilinçli mücadelesi 1 Mayısların kapitalist ülkelerde güçlü bir şekilde kutlanmasını sağlamıştır. Bu nedenle de bu kutlamalarda işçi sınıfı partilerinin kızıl bayrakları öne çıkmıştır. Bu ülkelerde güçlü devlet aygıtı işçi sınıfı hareketini ezmek için kullanıldığından, işçiler kendi ülkelerinin bayraklarına itibar etmemişlerdir.
1917 yılındaki büyük Ekim Devrimi’nin, sosyalizmin işçi sınıfının daha az geliştiği ülkelerde de kurulabileceğini göstermesi, ardından Türkiye, İran gibi ülkelerde emperyalizme karşı verilen bağımsızlık ve demokrasi savaşları, işçi sınıfının ve emperyalizme karşı mücadelenin yönünü değiştirmiştir.
Emperyalist ülkelerdeki işçi sınıfına sömürüden pay verilmesi de bu yön değiştirmenin etkenlerinden biri olmuştur.
Çin Devrimi, ardından Küba Devrimi, Vietnam, Kamboçya, Laos zaferlerini, son yıllarda Güney Amerika’daki muazzam gelişmeler izlemiştir.
Bu devrimlerin esas yönü anti-emperyalist yani, ulusal olmalarıdır.
Bu mücadelelerin bayrağı da ilgili ülkelerin ulusal bayrağıdır.
Ulusal güçler, dünyanın her yerinde işçi sınıfı ile birlikte emperyalizme karşı mücadelenin merkezindedir.
Osmanlı İmparatorluğu’nda 1908 yılında ilan edilen 2. Meşrutiyet’in ilanından sonra 1 Mayıs, önce 1911’de Selanik’te daha sonra 1912’de İstanbul’da kutlanmıştır.
Kurtuluş Savaşı’nın zafere ulaşmasından sonra, 1923 yılında 1 Mayıs yasal olarak İşçi Bayramı olarak kabul edilmiştir. Ancak 1924 yılında başlayan iç ayaklanmalar vb olaylar bu kutlamaları uzun yıllar gündemden kaldırmıştır.
Türkiye’de İşçi Bayramının kitlesel kutlamaları 1975 yılından sonra başlamış, ne yazık ki 1977 yılında büyük bir provokasyon ile kana bulanmıştır.
1970’li yıllar aynı zamanda hem ulusal bayrağa, hem de ulusal marşımıza karşı bazı “sol” gurupların anlamsız tepkisine ve reddine sahne olmuştur. Ulusal bağımsızlığın bu iki simgesi ne yazık ki terk edilmiştir.
12 Eylül sonrasında ise her seferinde büyük olaylarla kutlanabilen 1 Mayıslarda, bir başka olay da bazı “sol” guruplar tarafından yaratılmış, Türk bayraklarıyla törenlere katılanlar saldırıya uğramıştır.
Birkaç yıl önce İstanbul Kadıköy’de yapılan 1 Mayıs kutlamaları sırasında başka ülkelerden katılan sosyalist- komünist partilerden temsilcilerin, bir ellerinde parti bayrakları, diğer ellerinde kendi sözde bayrakları ile törenlere katılmaları, buna karşılık Türk bayrağı taşıyanların saldırıya uğramaları çarpıcı bir çelişkiyi ortaya koymuştur.
Günümüzde, Irak’ta, Afganistan’da, Suriye’de işçi sınıfı ne kadar zayıf olursa olsun, 1 Mayıs kutlamalarının bayrağı, bu ülkelerin ulusal bayraklarıdır. Bu, dünyanın her yerinde de böyle olacaktır. Ulusal bayrakları geçici olarak kirli eller tutuyor olsa bile…
Türkiye’de kurtuluşa, emperyalizme karşı savaşla ulaşılacaktır. Bu mücadelenin bayrağı da her şeyden önce ay yıldızlı ulusal bayrağımız olacaktır.
Sendikal örgütlenmelerini yitirme noktasına gelen Türkiye işçi sınıfı, bayrağını bir kez daha kaptırmamalıdır.
İşçi sınıfımız, ulusal bayrağının yere düşürülmesine razı olmayacaktır.
Tüm çalışanların ve Türkiye sevdalılarının bayramı kutlu olsun…
Lütfü Kırayoğlu
Atatürkçü Düşünce Derneği