Silivri’de her çarşamba “Ah benim canım babam” günü
Bugün Babalar Günü ama cezaevindeki babalar ve evlatları sadece çarşamba günlerinde görüşüyor, o günlerde hasret giderebiliyor. Ve o çocuklar, babalarından uzakta, buruk bir Babalar Günü daha geçiriyor
Bugün herkes Babalar Günü’nü kutluyor. Biz de Ergenekon ve Balyoz gibi davalardan tutuklu olan babaların çocuklarıyla konuştuk. Yıllardır babalarına hasret kalan evlatların duygulandıran Babalar Günü mesajlarını aldık.
Hasretleri bitmiyor
Gazeteci-yazar Soner Yalçın, yazdıklarıyla hep gündemde olan bir meslektaşımız. Her baba gibi o da sevgili oğlu Aren’i özlüyor. 2011 yılında Babalar Günü’nde oğlu Aren, babasına seramikten büyük bir hediye yapmış. Ancak oğulun babasına gönderdiği hediye cezaevine sokulmamıştı.
İçinde Soner’in cezaevinden kaçmasına ya da birilerini yaralamasına neden olabilecek bir şey gizli olabilirmiş gerekçesini sürdüler. Yıl 2012. Aren, babasına hediye hazırlamadı. Aren’e duygularını sorduğumda, konuşmadı.
Anne Feza Hanım, üzüntülü oğlu Aren Yalçın’ın duygularını bize şöyle aktardı: “Oğlum buruk, sadece Babalar Günü’nde değil, her gün babasına hasret. Babası yanında yokken Babalar Günü’nün ne anlamı var. Oğlum sadece babasına kavuşmak istiyor, onun için önemli olan tek şey bu. Babası hapishaneye atıldığı günden beri 15 aydır, Aren için her gün Babalar Günü.”
O, benim solmayan tek çiçeğim
ALBAY Dursun Çiçek adı ‘İrtica ile Mücadele Eylem Planı’yla duyuldu. Kızı İrem, hukuk fakültesi son sınıf öğrencisiydi. Babasının davasıyla birlikte adliye koridorlarını daha iyi tanımaya başladı. Belki uzun yıllar içinde kazanabileceği deneyimi Silivri’deki duruşmalarda kazandı. İrem, babası için şunları söylüyor:
“Her çocuk için babası çok kıymetlidir. Biz hukuk tarihine geçecek bugünde, gücünü hiç kaybetmeyen babamızla, daha çok gurur duyuyoruz. Bugün yaşadıklarımızı unutmayacağız ve unutturtmayacağız!..
Her sabah sesini duyarak uyandığım, yanında kendimi hep çok güvende hissettiğim solmayan tek çiçeğim, biliyorum bugünler geçecek. Biz buradayız ve seni bekliyoruz. Seni çok seviyor ve özlüyoruz.”
Senin sıcaklığın her yerde bizimle
ÖZEL Kuvvetlerin efsane komutanlarından emekli Korgeneral Engin Alan’la, hakkında yakalama kararı verildiği günlerde hastane odasında konuşmuştum. “Göreceksiniz, bizi tutuklayacaklar ve bir daha bırakmayacaklar” demişti. Alan’ın eşi Nevin Hanım, kızları Pelin ve Tülin’le birlikte bu zorlu günleri aşmaya çalışıyor. Pelin ve Tülin, babaları için bize şunları söylüyorlar: “Canım babamız, geçen sene olduğu gibi bu sene de yanımızda değilsin. Ama biliyoruz ki, sen hep bizimlesin. Kokun, duruşun, sesin, sıcaklığın her yerde. Bizim için sen sadece o alışık olduğumuz uzun seyahatlerinden birindesin. Bir gün geri döneceksin ve bizim için her gün babalar günü olacak. Seninle, onur ve gurur duyuyoruz. Seni çok özledik. Sevgiyle kucaklıyoruz. Babalar günün kutlu olsun babacığım.”
GAZETECİ Tuncay Özkan tecritlere rağmen direnen, cezaevinde de kitaplar yazıp yaşananları anlatan ve daha anlatacak, konuşacak çok şeyleri olan bir isim. Onu belki en çok üzen de, kızının durumu oluyor. Cezaevine 1.358 gün önce götürüldüğünde kızı Nazlıcan 15 yaşındaydı. Duruşmaları izleye izleye 19’una girdi. Yani Silivri yollarında büyüdü.
Baba-kız ayda bir kucaklaşabiliyor, cezaevinde haftalık görüş gününde birbirlerini ancak camlı bölmenin arkasında görebiliyorlar. Nazlıcan’dan Silivri günlerini anlatmasını isterseniz, o size şu notu yazıp gönderir: Kasvetlidir Silivri’nin havası, gülmez yüzü. Yağdı mı durmaz, dindirebilen olmaz gözünün yaşını… Kaç sübyan büyütmüştür yolunda… Zalim analar gibidir, büyütürken döver Silivri, eksik etmez tokadından… Kavuştum zannederken, kapar kapıları üstüne… Betonu boldur Silivri’nin… Betonuna direnen çiçeği çoktur. Çiçekler hapsedilmezler. Çiçekler hapsedilmezler… Bayram seyran olmaz
Silivri’de. Tek günü vardır, her çarşamba ‘ah benim canım babam’ günü… Babalar Günü kutlanmaz Silivri’de… Ah benim canım babam! Sevmesine çok severiz Silivri’yi, yatandan ötürü!
Saygı Öztürk
Sözcü